Meer dan een halve eeuw verenigde Albrecht van Beieren in één hand het bestuur over het hertogdom Beieren-Straubing, de graafschappen Holland, Zeeland en Henegouwen en de heerschappij in Friesland. Aanvankelijk samen met zijn oudere broer Willem, na diens krankzinnigheid (1358) en overlijden (1389) achtereenvolgens als 'ruwaard' en volwaardig heer. De aandacht in de historiografie voor de 'affaire' rond de moord op zijn minnares Aleid van Poelgeest (1392) en karakteriseringen als 'minziek' en 'spilziek' verhinderen een heldere kijk op Albrechts staatsmanschap. Hij was een krachtig vorst die de oude idealen van riddereer en de nieuwe realiteit van centraliserend bestuur wist te verenigen. Via prestigieuze huwelijken voor zijn kinderen bevestigde hij zijn machtspositie.  Deze mooie biografie probeert met gebruik van bronnenmateriaal uit alle gebiedsdelen zo dicht mogelijk de persoon van de graaf/hertog en diens ambities en emoties in hun politieke context te benaderen.