Met deze uitgave van het Wiesbadense handschrift – de eerste kritische editie in de reeks Middeleeuwse Verzamelhandschriften uit de Nederlanden  – wordt een even unieke als onbekende collectie Middelnederlandse geestelijke literatuur in proza en op rijm ontsloten. De omvangrijke codex in folio werd rond 1410 in een Vlaams-Brabants grensgebied vervaardigd. De kopiisten en samenstellers vormden vermoedelijk een groep van stedelijke leken die zich toelegden op een oprecht religieus leven. De teksten getuigen van drie belangstellingssferen: catechetische instructie, apocalyptiek en lekenspiritualiteit. Wat opvalt, is de kritische stellingname tegenover de seculiere geestelijkheid. Zeer bijzonder is het feit dat het handschrift pre-Eyckiaanse tekeningen bevat. De meeste zijn op losse bladen gelijmd, die al bij de samenstelling her en der in de codex werden ingevoegd. Reproducties van deze afbeeldingen zijn opgenomen in een apart kleurenkatern. Mede hierdoor is de uitgave niet alleen voor medioneerlandici en andere mediëvisten maar ook voor kunsthistorici van belang.

'Het Wiesbadense handschrift (3004 B 10) is door de teksten en bijzondere illustraties een fascinerend boek, een verzamelhandschrift van papieren katernen met daarin contemporain opgenomen een zelfstandige "verlengde codicologische eenheid" van perkament (fol. 93-108). De Inhoud wordt door Paul Wackers treffend gekarakteriseerd als een grote verscheidenheid aan geestelijke teksten, die als collectie niettemin een duidelijke samenhang vertoont en alles bevat dat nodig is voor het leiden van een hoogstaand religieus leven, met een terugkerende aandacht voor het einde der tijden. [...] De beknopte maar precieze behandeling van de schrijftaalkenmerken door Amand Berteloot is voortreffelijk (p. 78-86) en dat geldt ook voor de overige delen van de inleiding door de editeurs, Hans Kienhorst en Kees Schepers, met onder meer de uitvoerige codicologische beschrijving (p. 21-78) en een intrigerende nieuwe visie (p. 86-99) over de herkomst van de illustraties: modellen voor religieuze muurschilderingen. [...] Is de keuze voor een kritische editie voor de teksten van het Handschrift Wiesbaden terecht? Ik meen van wel. De kritische editie - en passant heb ik kunnen vaststellen dat de transcriptie zeer betrouwbaar is - levert een goede, begrijpelijke tekst op. Dat daarvoor veel aspecten van het handschrift zijn opgeofferd is jammer, maar wel begrijpeijk. [...] Het zijn kleine ingrepen, maar ze bevorderen het begrip van de tekst wel degelijk en dat is niet alleen het doel van een kritische editie maar ook van de MVN-reeks. Niettemin zijn er ook voorbeelden aan te wijzen waar de ingrepen van de editeurs discutabel zijn.' Jos A.A.M. Biemans, 'Handschrift voor een hoogstaand religieus leven', in: Madoc 25 (2011) 2, p. 120-123; ‘Es ist v.a. die minutiöse paläographische Analyse, die die einführende Untersuchung auszeichnet. Sie erlaubt die genaue Identifizierung von nicht weniger als neun Schreiberhänden im Textteil und sieben weiteren, die nur auf den Bildern vorkommen. […] Die Entscheidung, die Texte der Handschrift in einer kritischen Ausgabe vorzulegen und nicht – wie in den früheren Bänden der Reihe “Middeleeuwse Verzamelhandschriften uit de Nederlanden” – in einer diplomatischen, erweist sich als durchaus sinnvoll. […] Beachtenswert ist viel mehr die Tatsache, dass man einen Band von fast siebenhunderd Seiten höchst interessanter und zum grössten Teil hier erstmals veröffentlichter Werke der mittelniederländischen geistlichen Literatur vorliegen hat, zusammen mit der vollständigen Reproduktion sämtlicher Bildseiten in guter Auflösung auf 32 ganzseitigen Farbfaksimilies, zum durchaus erschwinglichen Preis von € 54,00.’  Stephan Mossman in: Nassauische Annalen 122 (2011) p. 562-564; 'Le texte clairement imprimé, les 63 photos en noir et blanc [...] et les 32 pl. couleurs [...] offrent une bonne idée des aspects différents de ce ms.[...] Cette édition critique exemplaire incitera à poursuivre des recherches plus détaillées concernant le rôle des laïcs et leur niveau intellectuel, leur rapport avec le clergé et leur "voix de l'opposition" dans l'eglise; elle constitue en outre un apport incontestable pour la linguistique descriptive et historique.' P. Cornil in: Bulletin Codicologique (2010) 2, p. 285-286.