Na een langdurige belegering capituleerde 's-Hertogenbosch najaar 1629 voor de Staatse troepen onder Frederik Hendrik. De band die de stad een halve eeuw eerder met de Unie van Utrecht verbrak, was op papier weer hersteld. Dit boek vertelt het verhaal van burgers en inwoners, katholieken en gereformeerden, gevestigden en buitenstaanders die ondanks diepgaande verschillen gedwongen waren met elkaar samen te werken om een stedelijke gemeenschap te realiseren. Op basis van een analyse van talloze archiefstukken beschrijft Aart Vos de dagelijkse praktijk van samenwerking en uitsluiting. Centraal staan vier sociale verbanden die een belangrijke deel van het maatschappelijk middenveld - de civil society - vormden: het burgerschap, de schutterijen, de ambachtsgilden en de gereformeerde kerk. Hoewel Burgers, broeders en bazen over 's-Hertogenbosch gaat, zijn de beschreven verbanden niet specifiek voor deze stad. Ook in tal van andere steden in West-Europa vervulden zij de onmisbare bouwstenen van de stedelijke samenlevingen.

'Vos schetst een levendig beeld van de ontwikkelingen door het geheel te doorspekken met anekdotes en citaten van contemporaine schrijvers. Hierdoor is het boek heel plezierig om te lezen.' Diane Spelbos in: Website Historisch Huis; 'Net als Pirenne zat ook Aart Vos op een archivalische goudmijn die hij, getuige zijn proefschrift, zeer vakkundig en met succes heeft geëxploiteerd.' Jan H. Kompagnie in: Archievenblad 112 (2008) 5; 'Vos weet zijn grote kennis te combineren met een heldere schrijfstijl. En Den Bosch is nu eens niet een Hollandse stad, maar een typisch voorbeeld van een stad in de landgewesten. Zodoende biedt deze studie mogelijkheden voor vergelijkingen tussen steden in de verschillende gewesten. Vos' studie draagt kortom ontegenzeggelijk bij aan ons begrip van de civil society in de tijd van de Republiek.' Martijn van der Burg in: Tijdschrift voor Sociale en Economische geschiedenis 5 (2008) 2; 'Vos laat zien dat wat een splijtzwam had kunnen zijn in deze samenleving, namelijk tweespalt tussen katholieken en gereformeerden, dat niet is geworden.' Anton Schuurman in: Geschiedenis Magazine 43 (2008) 6; 'Vos heeft als archivaris een zeer breed spectrum van de stedelijke bronnen bestudeerd en hij beschrijft de verschillende corporaties helder. Het boek is daarom van belang voor alle historici die zich bezighouden met het maatschappelijk middenveld. Zijn bijdrage aan het debat ligt dan vooral in de beschrijving van de stedelijke corporaties, want de analyse en houdbaarheid van de zogenoemde civil society krijgen veel minder de aandacht.' Manon van der Heijden in: Brabants Heem; 'De meerwaarde van dit proefschrift ligt in de rijkdom aan archivalische gegevens van deze stad en in het gebruiken van kerkelijke bronnen, die vaak nog te weinig door sociaal-historici worden geraadpleegd. Zo kan stadsarchivaris Aart Vos de interactie tussen burgers, schutters, gildeleden en lidmaten van de gereformeerde kerk duiden en beschrijven, en dat doet hij in een vlotte, zeer leesbare stijl.' M.C. 't Hart in: De Zeventiende Eeuw 24 (2008)1; 'Vos' studie over het maatschappelijke middenveld in 's-Hertogenbosch is op empirisch vlak bijzonder sterk. De auteur heeft veel origineel materiaal doorgenomen en hij heeft de resultaten van dit onderzoek op een intelligente en leesbare manier tot een boek verwerkt.' Maarten F. van Dijck in: Noordbrabants Historisch Jaarboek 25 (2008); 'Zijn aanpak is grotendeels analystisch van aard, al zal de lezer tot haar/zijn plezier vele sprekende en verhelderende voorbeelden ontdekken doorheen de bijzonder vlot geschreven tekst. Het boek maakt niet alleen op uiterst boeiende wijze het verleden bevattelijk, op meerdere plaatsen nodigt het uit tot een kritische reflectie op veel van de hedendaagse maatschappelijke problemen en de bijbehorende retorieken - niet in het minst die van vrouw, vreemdeling, religie en sociale uitsluiting.' Jord Hanus in: Bossche Bladen 10 (2008) 3; 'Vos heeft vooral oog voor de positieve, sociale kant van de omgangsoecumene en minder voor de vijandbeelden die in het verborgene bleven voortbestaan [...]. Gevolg van deze eenzijdige belichting van de sociale verbanden is een tamelijk rooskleurig geschiedbeeld: eigenlijk viel het wel mee met de confessionele tegenstellingen [...]. Aan ondergetekende komt dat toch iets te veel over als een staaltje maakbare geschiedenis [...]. Ofschoon op het historisch oordeel en de eigenzinnigheid van Vos het een en ander kan worden aangemerkt, heeft hij toch een waardevolle studie vervaardigd, op basis van bronnen die voorheen niet of nauwelijks zijn benut.' Charles Caspers in: Trajecta 18 (2009) 3, p. 274-275. Verder gesignaleerd in: Bossche Bladen 9 (2007) 4. Zie voor uitgebreide interviews met Aart Vos: Brabants Dagblad 03-12-2007 en Nederlands Dagblad 14-12-2007.