Het CNV, opgericht in 1909, ontwikkelde zich van een kleine protestantse en verzuilde organisatie tot de tweede vakcentrale van Nederland, met een eigen, christelijk-sociale identiteit. Voor het Volk om Christus’ wil laat aan de hand van een aantal centrale vakbondsthema’s – sociaal-economisch beleid, sociale zekerheid en medezeggenschap – zien, dat het CNV een eigen rol heeft gespeeld in de geschiedenis van de Nederlandse arbeidsverhoudingen. Hierbij ligt het accent vooral op de laatste vijftig jaar. De behandeling van de centrale thema’s wordt omlijst door een schets van de ontwikkeling van het CNV als organisatie en van het politieke en maatschappelijke netwerk waarbinnen het CNV opereerde. Duidelijk wordt, dat het CNV op bepaalde cruciale dossiers (de WAO, gezinsvriendelijk beleid) een voortrekkersrol heeft gespeeld en in andere gevallen de rol van wegvoorbereider. Daarbij heeft het CNV altijd gezocht naar mogelijkheden om conflicten of belangentegenstellingen in goed overleg op te lossen.

'Het boek is volkoren krentenbrood, ronduit zwaar te verteren door de informatiedichtheiden Hazenbosch' neiging geen detail ongenoemd te laten. [...] maar onmiskenbaar voordeel is dat er nu een naslagwerk ligt dat over honderd jaar nog geciteerd zal worden. De gekozen opzet maakt het makkelijk het boek op één bepaald aspect door te nemen. En wie het geheel leest, ontdekt hoe de vakvereniging zich in honderd jaar heeft ontwikkeld van een verzuilde belangenorganisatie met bijbehorend familiegevoel naar een functionele organisatie die dienstverlening biedt aan haar leden.' Herman Amelink in: NRC Handelsblad 11-12-09; 'Dit boek is voluit een product van het Utrechtse hoofdkantoor. Letterlijk, want de auteur werkt daar sinds 1978. [...] Een boeiende kantoorroman in de trant van Voskuils Het Bureau is het echter bepaald niet. Het gedoe van al die mannen - en enkele vrouwen - in het hoofdkantoor wordt niet ironisch op de hak genomen, maar volstrekt serieus besproken. te serieus. Jan Dirk Snel in: Historisch Nieuwsblad 2009, nr. 6; 'Mijn belangrijkste kritiek als recensent is eigenlijk de omvang van deze dissertatie. [...] Nu betreft het hier een geschiedenis van een christelijk-sociale beweging en daardoor vormt het een beschrijving van een eeuw geschiedenis vanuit christelijk-sociaal perspectief. Dit laatste maakt het een interessant overzicht van de geschiedenis van de 20e eeuw.' Paul hendriks op: www.historischhuis.nl/recensies 15-03-10; 'Het CNV wil een christelijk-sociale beweging zijn. [...] De vraag is of het CNV die beweging is geworden die het zo graag wilde zijn. Deze vraag staat centraal in het 860 pagina's dikke boek van insider Piet Hazenbosch. [...] Dat belooft een interessant kijkje in de keuken van deze vakbeweging. En interessant is het.' Hans van Zanten in: OR informatie 35 (2009) 11; 'Wie honderd jaar organisatiegeschiedenis in beeld wil brengen, moet - zelfs als hij meer dan zeshonderd pagina's tot zijn beschikking heeft - keuzes maken. Hazenbosch beperkt zich in de eerste plaats sterk tot het perspectief van het CNV, en kiest er in de tweede plaat voor de internationale inbedding van het CNV grotendeels buiten beeld te laten. Het eerste is te begrijpen, want grote delen van de organisatiegeschiedenis van het CNV waren nog niet in één monografie bijeengebracht. Daardoor valt de tweede des te skerker op als een zwakke keuze. [...] De vakcentrale was immers sinds haar oprichting op het internationaal toneel actief en dacht in een internationaal kader na over de plaats van de eigen organisatie. [...] Met het oog op de Nederlandse historiografie mist het boek een tweede kans. Hanzenbosch bedt de geschiedenis van het CNV tot eind jaren 1970 in het traditionele kader van een verzuilde maatschappij in. [...]  Juist in de geschiedenis van het CNV komen [...] de grenzen van de segmentatie op basis van levensbeschouwing in Nederland duidelijk naar voren. [...] Beide gemiste kansen doen echter niets af aan de verdienste van deze studie. Voor toekomstige studies over het CNV is dit een onmisbaar naslagwerk (helaas beperkt het register zich tot persoonsnamen). Niet alleen een brede bronnenbasis, maar ook een uitstekend overzicht van de bestaande literatuur over het CNV dragen daartoe bij.' Peter van Dam in: Tijdschrift voor Geschiedenis 123 (2010) p. 144-145. Verder gesignaleerd in: Reformatorisch Dagblad 13-05-2009; VolZin 8 (2009) 12; Geschiedenis Magazine 44 (2009) 6.