Winkelmandje 
€ 74,-
Details
- Redactie:
- -
- ISBN:
- 9065505911
- NUR:
- 680, 694
- Boeksoort:
- w
- Talen:
- Nederlands
- Uitgever:
- Verloren
- Druk:
- 1
- Jaar van uitgifte:
- 1998
- Aantal bladzijdes:
- 776
- Bindwijze:
- ing
- Extra:
- geïllustreerd
- Aantal delen:
- 1
- Status:
- leverbaar
Overzicht > literatuurgeschiedenis > modern tot 1880 > Muzentempels
Multidisciplinaire kunstkringen in Nederland tussen 1880 en 1914
A.B.G.M. van Kalmthout
Flaptekst
In de tweede helft van de negentiende en het begin van de twintigste eeuw kende Nederland een rijk geschakeerd genootschapsleven, ook in de wereld van kunst en letteren. Een bijzonder type genootschap was de multidisciplinaire kunstkring, een kring waar beoefenaars en liefhebbers van de beeldende kunst, de kunstindustrie (architectuur en kunstnijverheid), de toonkunst en de letterkunde (literatuur, voordracht, toneel en kunstkritiek) met elkaar in contact konden komen. Belangrijkste doel van de kring was het kweken van waardering voor uitingen van kunst, uiteraard in een aangename entourage. De verschillende takken van kunst werden in beginsel gelijkwaardig geacht. Verder werkte men niet op basis van een vooropgesteld program, of het moest zijn dat de kunst 'vrij' diende te zijn: een kunstenaar hoorde op zijn talenten en de kwaliteit van zijn werk beoordeeld te worden en niet op de artistieke richting die hij insloeg. Daarom werd er zowel modern als traditioneel werk gepresenteerd, dat kon rekenen op een tolerante, onbevooroordeelde bejegening. Op basis van archiefmateriaal en publicaties in de contemporaine pers beschrijft Ton van Kalmthout zeer uitvoerig de geschiedenis van de verschillende multidisciplinaire kunstkringen zelf - met als voornaamste de ook tegenwoordig nog ruimere bekendheid genietende Haagsche Kunstkring (1891) en Rotterdamsche Kunstkring (1893) - en de achtergronden, doelstellingen en betekenis van dit bijzondere type kunstkring. Daarnaast wordt dit genootschapstype gesitueerd in het kunstzinnige gezelschapsleven in het algemeen, om zo meer licht te werpen op de nog betrekkelijk weinig bestudeerde kunstzinnige sociabiliteit van na 1850.
Recensie
'Het is (...) een waardevol boek, ook al omdat niet louter tweederangsschrijvers en -kunstenaars furore maakten in de kunstkringen. Zelfs internationale beroemdheden als Max Nordau, Sar Peladan en Marinetti deden de Nederlandse kunstkringen aan, en ook aan hen besteedt Van Kalmthout aandacht. Juist in de mengeling van beroemd en gecanoniseerd naast volstrekt vergeten of dilettant heeft Van Kalmthout het alledaagse kunstleven van 1880-1914 in het hart getroffen.' L. Kuitert in: Vrij Nederland 11-07- 1998. 'Muzentempels biedt een schat aan informatie en vormt een gedegen basis voor vervolg onderzoek.' O. Westers in: Literatuur 99-5. '(...) het is Van Kalmthouts grote verdienste, dat hij, voor wat de multidisciplinaire kunstkringen betreft, de achterkant van het tapijt zichtbaar heeft gemaakt. Vrijwel elke kuntenaar van naam die tussen 1880 en 1914 actief was, wordt in het voorbijgaan wel een of meerdere malen genoemd. Maar bijna net zo belangrijk voor het culturele leven in die periode waren enkele inmiddels in vergetelheid geraakte kunstenaars en vooral zekere leden van de gegoede burgerij die volgens Van Kalmthout "als bemiddelaars in de wereld van kunst en letteren" eveneens afzonderlijke bestudering verdienen (p. 656).' Ingrid Glorie in: Tijdschrift voor Nederlandse Taal- en Letterkunde 116 (2000) 1.
A.B.G.M. van Kalmthout
Flaptekst
In de tweede helft van de negentiende en het begin van de twintigste eeuw kende Nederland een rijk geschakeerd genootschapsleven, ook in de wereld van kunst en letteren. Een bijzonder type genootschap was de multidisciplinaire kunstkring, een kring waar beoefenaars en liefhebbers van de beeldende kunst, de kunstindustrie (architectuur en kunstnijverheid), de toonkunst en de letterkunde (literatuur, voordracht, toneel en kunstkritiek) met elkaar in contact konden komen. Belangrijkste doel van de kring was het kweken van waardering voor uitingen van kunst, uiteraard in een aangename entourage. De verschillende takken van kunst werden in beginsel gelijkwaardig geacht. Verder werkte men niet op basis van een vooropgesteld program, of het moest zijn dat de kunst 'vrij' diende te zijn: een kunstenaar hoorde op zijn talenten en de kwaliteit van zijn werk beoordeeld te worden en niet op de artistieke richting die hij insloeg. Daarom werd er zowel modern als traditioneel werk gepresenteerd, dat kon rekenen op een tolerante, onbevooroordeelde bejegening. Op basis van archiefmateriaal en publicaties in de contemporaine pers beschrijft Ton van Kalmthout zeer uitvoerig de geschiedenis van de verschillende multidisciplinaire kunstkringen zelf - met als voornaamste de ook tegenwoordig nog ruimere bekendheid genietende Haagsche Kunstkring (1891) en Rotterdamsche Kunstkring (1893) - en de achtergronden, doelstellingen en betekenis van dit bijzondere type kunstkring. Daarnaast wordt dit genootschapstype gesitueerd in het kunstzinnige gezelschapsleven in het algemeen, om zo meer licht te werpen op de nog betrekkelijk weinig bestudeerde kunstzinnige sociabiliteit van na 1850.
Recensie
'Het is (...) een waardevol boek, ook al omdat niet louter tweederangsschrijvers en -kunstenaars furore maakten in de kunstkringen. Zelfs internationale beroemdheden als Max Nordau, Sar Peladan en Marinetti deden de Nederlandse kunstkringen aan, en ook aan hen besteedt Van Kalmthout aandacht. Juist in de mengeling van beroemd en gecanoniseerd naast volstrekt vergeten of dilettant heeft Van Kalmthout het alledaagse kunstleven van 1880-1914 in het hart getroffen.' L. Kuitert in: Vrij Nederland 11-07- 1998. 'Muzentempels biedt een schat aan informatie en vormt een gedegen basis voor vervolg onderzoek.' O. Westers in: Literatuur 99-5. '(...) het is Van Kalmthouts grote verdienste, dat hij, voor wat de multidisciplinaire kunstkringen betreft, de achterkant van het tapijt zichtbaar heeft gemaakt. Vrijwel elke kuntenaar van naam die tussen 1880 en 1914 actief was, wordt in het voorbijgaan wel een of meerdere malen genoemd. Maar bijna net zo belangrijk voor het culturele leven in die periode waren enkele inmiddels in vergetelheid geraakte kunstenaars en vooral zekere leden van de gegoede burgerij die volgens Van Kalmthout "als bemiddelaars in de wereld van kunst en letteren" eveneens afzonderlijke bestudering verdienen (p. 656).' Ingrid Glorie in: Tijdschrift voor Nederlandse Taal- en Letterkunde 116 (2000) 1.
