€ 55,-
Beelden van de Romeinse keizers waren alomtegenwoordig in de antieke wereld. Met name portretsculptuur was een geijkt middel om het gezag van de heerser uit te dragen naar alle lagen van de samenleving. Deze studie gaat in op de betekenis van het Romeinse keizerportret als een belichaming van macht in de meest letterlijke zin van het woord, dat wil zeggen dat het beeld centraal gesteld wordt niet alleen als politieke betekenisdrager, maar ook – en vooral – als een lichamelijk artefact. Het keizerportret is een belichaming van gender: de betekenis ervan hangt direct samen met de antieke visies op mannelijkheid en vrouwelijkheid. Op het grensvlak van de Romeinse archeologie en de hedendaagse genderstudies werpt deze studie een kritisch nieuw licht op een van de meest traditionele onderdelen van de klassieke kunst- en cultuurgeschiedenis.
Voor dit boek heeft Louis van den Hengel de Jan van Gelderprijs van de Vereniging van Nederlandse Kunsthistorici gekregen.
In deze dissertatie heeft Van den Hengel zich verdiept in een nieuwe manier van kijken naar het keizersportret, de verbeelding van de seksuele dimensie van de macht. Hij heeft met verve de verschillende ideeën en standpunten uitgediept en tegen elkaar afgewogen. Het ideale lichaamsbeeld bleek van veel grotere betekenis dan een stilistisch, esthetisch artefact of een machtsrepresentatie. Mannelijkheid was een dusdanig wezenlijk onderdeel van de antieke samenleving dat de keizersportretten hierin een belangrijke functie hadden. Ik kan niet anders zeggen dan dat dit uitgebreide onderzoek waarin een veelheid aan onderwerpen de revue passeert, een belangrijke bijdrage is, niet alleen voor de kunstinterpretatie maar voor het beeld van de Romeinse cultuur als geheel.' Diane Spelbos in: Recensiebank Historisch Huis.nl. Verder gesignaleerd in: Archeologie (2009) 3.