'Wat ben ik gelukkig een echtgenoot te hebben die houdt van het huiselijk leven, [...] die zijn vrouw liefheeft en idolaat is van zijn kinderen', vertrouwde Catharina de Vos haar nichtje toe in een brief. Haar echtgenoot, Jacob de Vos Willemsz., vereeuwigde dit huiselijk geluk: van 1803 tot 1809 tekende hij hun vier, kort na elkaar geboren zoontjes, soms dagelijks, soms met kortere of langere tussenpozen. De acht dagboekjes geven met hun 267 tekeningen een uniek beeld van het Nederlandse gezinsleven van rond 1800. De inleiding bij deze eerste, integrale uitgave van de dagboekjes belicht de sociale, culturele en politieke achtergronden van het gezin De Vos. 'I am glad to have a husband who enjoys home life, [...] who loves his wife and adores his children,' wrote Catharina De Vos in a letter to her niece. Her husband, Jacob De Vos Willemsz., registered their happy home life for posterity by drawing their four sons, born in rapid succession, in the period 1803-1809. Sometimes he drew every day; sometimes months passed between his artistic endeavours. The eight journals with 267 drawings paint a unique picture of Dutch family life early in the nineteenth century, while the introduction to their first, integral publication explains the social, cultural and political background of the De Vos family.

'De acht dagboekjes (...) worden voorafgegaan door een inleiding van Eveline Koolhaas-Grosfeld, waarin op duidelijke wijze de sociale, culturele en politieke achtergrond van het gezin belicht wordt.' In: Boekenpost 55 (2001) 9. 'Veel van de werkelijk fantastische, veelal ingekleurde tekeningen laten zich bekijken als een beeldverhaal over het opvoeden van kleine kindren in de vroege negentiende eeuw. De belangrijkste aspecten van de pedagogische idealen uit de Verlichtingstijd zijn erin terug te vinden. (...) er is geen beter pleidooi voor het actief vaderende vaderschap dan deze 267 unieke tekeningen, ook al zie je Jacob nooit de vloer dweilen of de badkamer soppen.' Marijke Hilhorst in: Elsevier 57 (2001) 35. 'Stuk voor stuk geven de tekeningen er blijk van dat ze gemaakt zijn door iemand die niet alleen bewust met de opvoeding van zijn kinderen bezig is, maar ook begiftigd is met een groot tekentalent. (...) De inleiding van kunsthistorica Eveline Koolhaas-Grosfeld biedt de lezer een beknopte schets van de geschiedenis van de familie De Vos en het gedachtegoed van waaruit de vier kinderen werden opgevoed. Daarmee is het niet alleen een - schitterend verzorgd - prentenboek geworden, maar ook een introductie tot opvoedkundige idealen uit de late achttiende eeuw.' Rietje van Vliet in: Trouw, 08-09-2001. 'Nog langer geleden, moeten nog "drokkere" vaders wel helemaal afwezig geweest zijn in een kinderleven. Verrassend, alleen al om die reden, is het tweetalige boek Vader en zoons (...). Het is een prachtige, door Eveline Koolhaas-Grosfeld bezorgde uitgave van een getekend dagboek van Jacob de Vos Willemz (1774-1844).' Aleid Truijens in: de Volkskrant, 12-10-2001. 'Een Rousseau die prachtige ideeën formuleert, maar van zijn eigen kinderen niets wil weten, is hij zeker niet. Hij heeft er klaarblijkelijk groot plezier in naar z'n zoontjes te kijken en het mooiste moment van de dag uit te zoeken en in een tekening vast te leggen. Het levert deze nu toegankelijk geworden, volstrekt unieke verzameling tekeningen op.' Max Arian in: De Groene Amsterdammer, 17-11-2001. 'Het boek is mooi en verzorgd uitgegeven, met alle tekeningen in kleur gereproduceerd. De inleiding is beknopt en uitstekend gedocumenteerd en stelt de kijker in staat om deze albums in hun tijd te plaatsen. (...) Een kleine schatkamer vol kostbare mini-informatie uit de eerste hand.' Remmelt Daalder in: Kunstschrift 6 (2001). 'Het is de droom van elke onderzoeker om een bijzonder document of object te ontdekken. Dat overkwam Eveline Koolhaas-Grosfeld, toen zij in de verzameling van het Koninklijk Oudheidkundig Genootschap te Amsterdam iets buitengewoons aantrof dat men daar in 1996 ten geschenke had gekregen: acht getekende dagboekjes over vier jonge kinderen, een portret en familiepapieren, alles afkomstig van de negentiende-eeuwse assurantiemakelaar Jacob de Vos. Bij dit unieke egodocument, nu voorzien van een inhoudrijke inleiding door Eveline Koolhaas, speelt de afbeelding de hoofdrol. (...) Deze Nederlands/Engelse uitgave met een portret van Jacob de Vos en alle dagboekbladen-in-kleur presenteert op voorbeeldige wijze lezers en kijkers een uniek cultuurhistorisch document.' Leontine Buijnsters-Smets in: De Negentiende Eeuw 25 (2001) 4. 'Vader en Zoons is een uniek tijdsdocument. Het stelt ons in staat over de schouders van één van onze voorouders mee te kijken en te zien hoe hij zichzelf en zijn kinderen zag. En van dat beeld kunnen we terugkijken naar ons zelf. Wie zijn wij? En hoe zijn wij zo geworden? Door juist dit soort vragen dat het boek oproept, is het boek uitermate geschikt voor het onderwijs, niet alleen in het voortgezet onderwijs, maar ook op de basisschool.' Wouter Pols in: Kleio 43 (2002) 2. Verder gesignaleerd in: NRC Handelsblad/Boeken, 10-11-2006; Cd-rom Leesidee 2000-2005.